YÜZLEŞME

 

En samimi yüzleşmedir insanın kendisiyle yaptığı.

 

En dürüst olduğu. En hakiki…En içten, en yalın..Yansız, yönsüz, hilesiz!

 

En azından ben öyle olması gerektiğini düşünüyorum. Öyle ya, bir insan kendine bile açık ve dürüst olamayacaksa başka kime olur ki?

 

Hepimizin dışarıya karşı bir parça oynadığı, hayatların sanal hesaplarda ve gözler önünde yaşandığı şu devirde en azından kendimize karşı sade, düz ve yalın olmamız gerektiğini düşünüyorum.

 

Bunu yapabilmek içinse elbette ki egolarımıza  pranga vurmayı öğrenmeliyiz. Malumunuz, yeryüzünde egosu tavan yapmış varlıklarız insanoğlu olarak. Hele ki bizim toplum! Ego konusunda lider olmaya aday! Hatta bazılarımız kendi dünyasında öylesine yoğun yaşıyor ki bu duyguyu, kendisiyle dürüstçe yüzleşmek şöyle dursun, gölgesine bile üstünlük sağlama ve şov yapma çabasında!

 

Buna rağmen ben insanın arada sırada da olsa kendisiyle yüzleşmesinden yanayım. Üstündeki ego pelerinini de bir yana bırakarak bunun yapılmasında fayda görüyorum.

 

Nedeni ise kişinin hayatın neresinde olduğunu net olarak görebilmesi, neleri başarıp nelerde yetersiz olduğunu anlayabilmesi için. Hatalarını, kusurlarını veya olumlu-olumsuz davranışlarının kendine eklediklerini veya kendinden eksilttiklerini görebilmesi için, sahip olduklarının veya olamadıklarının farkına varabilmesi için.

Kendi için, çevresi için ve toplum için ne kadar faydalı ya da faydasız bir insan olduğunu ölçebilmesi için.

 

Aslında bir nevi özeleştiri tadında olan ve benim ” yüzleşme” diye tabir ettiğim ve sadece kişiye özel bu mahkemenin kurulması gerektiği kanısındayım. Herkes ara ara şahsına münhasır olan bu mahkemeyi kurmalı ve kendini yargılamalı!

 

Zira insanın hayatın içinde geldiği nokta konusunda yine kendisine ayna olacak tek gerçeklik budur.

 

Yalansız, dolansız…

Sadece realitenin var olduğu bir öz hesaplaşma…

İrdeleme.

 

Bir insanın gerçekte taşıdığı ruhla ve sahip olduğu öz karakteriyle, takmış olduğu maskeler arasında sağlama yapma.

 

“Peki bunu sen yapıyor musun?” diyecek olursanız, saniye sektirmeden “Evet” cevabını veririm.

 

Evet, evet, evet…

 

Yapıyorum ve bunu yapabildiğim için, yani kendimle yüzleşme olgunluğunu gösterebildiğim için mutlu olduğumu söylemeliyim.

 

Sizlere de tavsiye ederim. Zira bir insanın kendini tanımasının, gidişatını görebilmesinin en verimli jimnastiğidir kendiyle yüzleşmek.

 

Esen kalın.

ESAS ARTIŞ ÜRETİCİ ENFLASYONUNDA

Eylül ayı enflasyon oranı 19,58 oldu.

Ağustos ayına göre bir miktar daha yükseldiğini gördük.

Kömür servis ve yurt ücretlerinde büyük artışlar meydana geldi.

Geçen ay olduğu gibi, gıda fiatlarındaki artışlarda yüksektir.

Ayakkabı ve giyim eşyası fiatları ise, bir miktar düştü.

Gıda fiatlarındaki artış, tüm toplumu ilgilendiriyor.

Bu konuda verilen mücadele, marketlere ceza kesilerek yapılmaz.

Kaynak noktalarında tedbir almak gerekir. Sebze ve meyve ihracatında ve kâr kırmak, iç piyasadaki fiatları, tırmandırır.

Bu günlerde yaşadığımız durum budur. Yapılacak iş, sebze ve meyve ihracatını sınırlamak ve iç piyasadaki mal miktarını arttırmaktır.

Tabi her aşamada denetim şarttır. Rahmetli Özal’ın felsefesini, hatırlamalıyız. Ekonomik suça ekonomik ceza uygulanmalıdır.

Tahıl ürünlerine haksız ve yüksek zam yapılırsa, bu ürünler ithal edilerek, stokçu esnaf ekonomik olarak, cezalandırılır.

Biz hep tüketici enflasyon oranına bakıyoruz. Bu oranda 19,58 dir.

Ama birde üretici enflasyonu vardır.

Eylül ayı üretici enflasyonu ise, 43,96 seviyesine çıkmıştır.Tüketici enflasyonu ile, üretici enflasyonu arasındaki makas, çok açılmıştır.

Bunun anlamı, büyük patronlar ve büyük esnaf, (43,96)lık zammı yapmış, bu zammın küçük esnaf ile marketlere akmasını beklemektedirler.

İşte hükümetin ve devletin, esas denetlemesi gereken nokta, bu yerlerdir.

İşte bu büyük patronlar, sağlık alanında, ekonomik konularda ve siyasi kulvarda, en küçük bir kriz ortamı görseler fiatları hemen yükselteceklerdir.

Eskiden ramazan fırsatçıları vardı, şimdi ise pandemi fırsatçıları iş başındadır.

Günün Sözü

Doğru bir adam Tanrının en soylu eseridir.

” A.Pope”

MİLLİ GÖRÜŞ VE OĞUZHAN ASİLTÜRK

Milli görüş rahmetli Erbakan hocanın, siyasal sosyal ve ekonomik alanda varmak istediği bir hedefti. Tercihi, islam ülkeleri ile birlikteliktir. İsrail’e olan karşıtlıktır.

Ekonomik alandaki tercihi, islam ortak pazarıdır.

Ekonomideki en önemli özelliği, faize olan karşıtlıktır.

Bana göre en önemli projesi, kamu kurumlarının finansman sıkıntısını kaldırmak için önerilen, “para havuzudur” .

Bende, 1973-1975 yıllarında kurulan (MSP-CHP) koalisyonu sırasında, ve daha sonra kurulan Milliyetçi Cephe koalisyonlarının görev yaptığı dönemde, Azot Sanayi Genel Müdürlüğünde, görevliydim.

Oğuzhan Asiltürk ismini ilk kez, CHP-MSP koalisyonunun kuruluş aşamasında duymuştuk.

(MSP) den Oğuzhan Asiltürk ile (CHP) den

Deniz Baykal, bu ilginç koalisyonun kurucuları olmuştu.

Hükümet kurulmuş, Oğuzhan Asiltürk İç İşleri Bakanı, Deniz Baykal ise, Enerji Bakanı olmuştu.

Her ikisi de, 40 yaşın altında idiler.

Azot Sanayi Genel Müdürlüğü, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığına bağlıydı.

Bakan ise, Abdülkerim Doğru olmuştu.

Eski Azot Sanayinin Genel Müdürü, şimdi Sanayi ve Teknoloji Bakanı olmuştu.

(1970) li yılların en zor bakanlığı, İç İşleri Bakanlığı idi.

Sağ ve sol çatışmalar çok ileri boyuttaydı ve yurt çapında grevler devreye girmişti.

Son günlerde, yaşlı ve hasta haliyle ekranlarda gördüğümüz Oğuzhan Asiltürk, (1970) li yılların en önemli siyasetcilerinden ve en etkili bakanlarından biriydi.

Deniz Baykal’da, talimatlara uymayan ATAŞ Rafinerisini, “Devletleştirme” ile tehdit etmişti.

O dönemde, her iki koalisyon ortağı da, kendi çizgisinde olmasa bile, işini düzgün yapan memurlara, dokunmamıştı.

Yekta Güngör Özden’in kardeşi olan rahmetli Yücel Özden, Azot Sanayii Genel Müdürlüğüne, atanmıştı.

Azot Sanayi Sanayi ve Teknoloji Bakanlığına bağlıydı.

Yani (MSP) ‘li Sanayi Teknoloji Bakanı, Sosyal Demokrat çizgide bir Genel Müdürü, atayabilmişti.

Bu vesile ile , Oğuzhan Asiltürk’e Allah’tan rahmet sevenlerine sabır diliyorum.

MEDYANIN GÜCÜ

 

“…

Anlaşılamayan konu şu:

Medya sizin istediğinizi yazmak zorunda değil…Medya sizi yazmak zorunda da değil. Ne kadar kötü olursa olsun, unutmayın ki sesinizi duyurmak için sizin medyaya ihtiyacınız var, medyanın size değil.

…

Medya her zaman için dördüncü kuvvettir, öyle olmaya devam edecektir.” demiş köşe yazısında, Kuzeyin Sesi gazetesi yazarlarından Bülent Pınarbaşı.

 

Tadının damağımda kaldığı, ” keşke biraz daha uzatsaydı da içimin yağları tastamam eriseydi!” dediğim nefis bir yazıydı.

 

Bülent bey konuyu her ne kadar hem iktidarın hem de muhalefetin medyaya karşı “vur abalıya!” tarzındaki yaklaşımları için yazmış olsa da, ben bahsi geçen konu hakkında kendimce, bazı hayallerimi ve özlemlerimi dile getirmek için bana sunulan köşeyi işgal etmeye karar verdim!

 

Son yıllarda medyanın olması gerektiği gibi ve gerektiği şekilde özgür olmadığı herkesçe bilinen bir durum! Aklıselim, gözlem ve analiz yeteneği yüksek ve bu ülkede yaşayan her bireyin bunu inkar etmesi olanaksız.

 

Ben medyayı dikenli tarlaya benzetiyorum! Ve bu sektörde çalışan insanların ne tür zorluklarla karşılaştıklarına tanık olduğum için üzülüyorum.

 

Oysa…

 

Sayın Pınarbaşı’ nın köşe yazısında belirttiği gibi, medya dördüncü güçtür. Bir ülkedeki rotayı başlı başına ve salt kendi gücüyle değiştirmeye muktedir olan yadsınamaz bir sistemdir.

 

Kaldı ki sadece bizde değil, diğer ülke tarihlerine baktığımızda da nice hükümetlerin medya gücüyle yok olduğunu, eridiğini ve kamunun sesine kulak vermeyen yönetimlerinse çıkartmakta direndikleri veya toplumun sesine kulak vermeden, oldu – bittiye getirerek çıkarttıkları yasaların, konuyu medyanın ele almasıyla nasıl da bir anda “pat” diye çıkardıklarını veya değişikliğe gittiklerini gördük, okuduk.

 

Şu bilinmeli ki, medya demek halkın sesi demek, toplum vicdanı demek. Yani, bir ülkeyi ülke yapan ulusun sesi demek… Zaten bunun için medya 4. güçtür ya… Ve zaten bunun için medya hiçbir gücün kuklası olmamalı ya!

 

Hatırlayacak olursanız geçtiğimiz günlerde Amerika Başkanı ile İngiltere Başbakanı’ nın ortak verdikleri basın demecinde, demeç öncesinde gazetecilere tanınan soru sorma hakkının basın toplantısı esnasında birden ve gerekçesiz olarak sınırlandırılması medyayı ayağa kaldırmış ve Beyaz Saray birgün sonra özür mahiyetinde bülten yayınlamak zorunda kalmıştı.

 

Hâsılı; medyayı hafife alan halkın sesini hafife almış demektir. Medya bunun için özgürdür ve özgür kalmalıdır.

 

Esen kalın.

Dışarıdaki Dostları Özenle Seçmeliyiz

12 Eylül Askeri Darbe sonrasında, Avrupa Birliği yönetimi ilgimizi çekmişti.

Bu ülkelerdeki, demokrasi, insan hakları ve hukuk uygulamalarını dikkatle izliyorduk.

Bu arada, uzun ve kısa süreli

görevlerle , bir çok Avrupa ülkesine de, gidip geliyorduk.

Bu seyahatlerde, metro ile yapılan yolculuğu, uyumlu imar düzeni ve çevre temizliğini beğeniyorduk.

Darbe konseyi tarafından yönetilmek, (AB) tarafindan çok eleştiriliyordu. Demokrasi ile yakınlığımız, insan hakları  ve hukukun üstünlüğü konusundaki kararlarımız, dikkatle izleniyordu.

1954 yılı  sonrasında terörle mücadele dönemine girdik.

Ama (AB) ‘nin demokrasi ve insan hakları anlayışı ile, terörle mücadele mecburiyetimiz arasına, sıkışıp kaldık.

Üyeliğe zarar gelmesin diye, 40 yıl bu baskı altında Avrupa birliği kapısında bekletildik.

Sahada savaştığımız teröristlere, Almanya’nın, Fransa’nın, Hollanda’nın ve Yunanistan’nın sahip çıktığını ve destek verdiklerini, üzülerek gördük.

Kendimize şu soruyu sorduk. Avrupa Birliğinin amacı neydi. Bizi üyemi yapacaklardı, yoksa bizi bölmeyi mi planlıyorlardı, bir türlü anlayamamıştık.

Ama Yugoslavya ‘daki iç savaşı görünce (AB)’nin amacını o zaman anladık.

Yugoslavya’daki iç savaşa karışan, bu savaşı büyüten ve ülkenin parçalanmasına destek verenler, (AB) ülkeleriydi.

Yıllar geçtikçe, bizim içinde benzer bir senaryonun, gündemde olduğunu anladık. Türkiye’den kaçan teröristlere, bazı (AB) ülkelerinin ev sahipliği yaptığını görünce, bir bölme projesi ile karşı karşıya kaldığımızı anladık.

Öğretmeni, hemşireyi karayolları ve (DSİ) teknisyenlerini öldüren bir örgütle mücadele ederken, demokrasiye uyun insan haklarını ihlal etmeyin, uyarısı alıyorduk.Sonra üye olamazsınız tehditlerini duyuyorduk.

Biz, iktidarda olsakta, muhalefette olsakta birlik olmaktan vazgeçmeyelim.

Dünyanın en önemli coğrafyasında olmamızın, avantajını kullanalım.

Bu dönemde , bize yardım vadeden dostlarımızı seçerken, özenerek davranalım.

Çünkü bizim bu topraklardan başka bir vatanımız olmadığını, hiç unutmayalım.

GÜNÜN SÖZÜ

Görünüşe göre, karar ver.

“La Fontain”

JAPON FELSEFESİ

 

 

Bugünlerde herkesin dilinde mutluluk ve mutsuzluk kavramları dolaşıyor.

 

Genele baktığımda ise pek çok insanın yaşadığı hayattan, içinde bulundukları koşullardan, sahip olduklarından ya da olamadıklarından dolayı mutsuz olduklarını görüyorum.

 

Bunun üzerine bahsi geçen konu hakkında kendimi eni konu sorguya çektim! Mutlu muyum yoksa mutsuz bir insan mıyım diye.

 

Yaptığım sorgulamanın sonucunu sizinle de paylaşmakta bir sakınca görmüyorum. Vardığım kanı şu ki, ben mutlu bir insanım.

 

Sanırım mutluluk, ne ile yetindiğinizle alakalı. Neyin ya da hangi konuların ruhunuzu beslediğiyle. Makul isteklerinizle…

 

Çünkü “mutsuzum” diye çığıran insanların hemen hepsinde şunu gözlemledim; mutluluk gibi soyut bir kavramı bir eşyaya, objeye veya başka bir kişiye bağlıyor ve ancak ona sahip olduklarında mutlu olabilecekleri düşüncesiyle kendilerini gerçek mutluluk hissinden yoksun bırakıyorlar.

 

Yani bu insanlar kendileri için sunulmuş olana değil, hep kendileri dışında olan ve ulaşamayacakları hedeflere odaklandıkları için mutsuzlar.

 

Ve bu hedef onları var oldukları gerçeklikten öylesine uzaklaştırmış ki, ellerinin altındaki hazineyi bile görmekten aciz kalmışlar. Yani sahip olduklarının kıymetini bilmekten.

 

Bunlar benim gözlem ve tespitlerim. Benimkiler dışında Japonların meşhur “Mutluluk Felsefesi” diye adlandırdığı 10 maddeye de şöyle bir göz atmak istedim.

 

Neden başka bir millet değil de Japonlar? Çünkü bana göre Japonlar, ırklar arasında en üretken, en çalışkan ve olaylar – durumlar karşısında en sakin kalabilen insan topluluğudur. Üstelik hiçbir koşul altında sahip oldukları sükuneti bozmadan, gülümseyebilen insanlardır.

 

Hani şu herkesin, hepimizin hatta son yıllarda pek çok ülke insanının diline pelesenk olan “AN’ da kal!, AN’ ı yaşa!” kelimeleri var ya, işte onların da kökeni Japonların Mutluluk Felsefesi’ ne aittir. Yani Zen Felsefesi.

 

Gülümseyen insanların ülkesi olan Japonya’ nın Zen Felsefesi maddelerini sizin için sıralıyorum;

 

1) AN’ ın güzelliğini fark et.

2) Her AN’ ı son AN’ınmış gibi yaşa.

3) İçine dön, duygularını serbest bırak

4) O AN her ne yapıyorsan ona odaklan.

5) Kusur dediğin şeylerin eşsizliğini fark et.

6) Beklentileri bir kenara bırak.

7) Merhametli ol.

8) Kendinle dost olmayı öğren.

9) Şefkat pratikleri yap.

10) Farklı şeyleri denemekten kaçınma.

 

Sizi bilmem ama, ben bu on maddelik öğretiyi çok sevdim ve belki de bireysel yaşantımda bunları yapıyor olduğum için mutluluğu buldum.

 

Kıssadan hisse; olanı olduğu gibi kabul ederek yaşamak ve Japonların dediği gibi AN’ ın güzelliğini fark edebilmek mutluluğa açılan kapının anahtarı.

 

Mutlu olun ve esen kalın.

2023 SEÇİMLERİ YABANCILARIDA İLGİLENDİRİYOR

2023 yılında yapılacak seçimler, en az bizim kadar yabancı güçleride ilgilendirmektedir.

Yüz yıl önce,cihan savaşından sonra, dünya çapında bir yapılanma gündeme gelmiş ve bizde genç Türkiye Cumhuriyet’ i olarak dünya sahnesinde yerimizi almıştık. Şimdi ise, pandeminin de tetiklediği, yeni bir yapılanma içine girildiğini, hissediyoruz.

İlk belirti, Avrupa birliği üyeliğınden ayrılan, İngiltere’den gelmişti.

NATO’ NUN beyin ölümü gerçekleşti !diyen çevrelerde, yeni bir düzeni işaret etmişlerdir.

Merkel’in politikayı bırakması da, Avrupa  Birliği’ni karıştıracaktır.

Afganistan’dan kaçan Amerika, Ege ve Doğu Akdeniz’de petrol kokusu almıştır.

Girit’te ve Dedeağaç’ta üsler kuran Amerika, Fransa’ yı rahatsız etmiştir. Amerika Fransa’nın Avustralya ile yaptığı, nükleer deniz altı anlaşmasını sabote edince, kriz çıkmıştır.

Fransa, Amerika ve Avustralya’daki büyükelçilerini geri çağırmıştır.

Aslında bu kriz gelecekteki Amerika ve

Avrupa Birliği krizinin ilk adımlarıdır.

Amerika, Balkan bölgesini Kuzey Suriye’ye çevirmek niyetindedir.

Çok kısa zaman sonra, Yunanistan Başbakanı, Suriye Başkanı Esad’ın konumuna ……şecektir.

Amerika’ya verilen üsler, Yunanistan’ın Avrupa Bilrliği ile arasını açaçaktır.

Peki biz Türkiye olarak, 2023 seçimlerinden sonra nasıl bir pozisyon almalıyız.

40 yıl Avrupa kapısında bekletildik. Tam üye olarak, alınmadık.

NATO’YA girdik, en büyük düşmanlığı en büyük ortağımız, Amerika’dan gördük. (YPG)’ye giden, onbinlerce silah dolu (Tır) lardan ve aileleri bölen FETO terör örgütünden, haberleyiz.

Türkiye Cumhuriyeti olarak, bölgemizde güçlü olmak bizim için yeterlidir.

İngilitere ile 25 yıllık, ticaret anlaşması yaptık.

Rusya’ dan enerji alıyoruz ve karşılığında ihracat yapıyoruz.

Çin ile sağlık  konusunda, iş birliği içindeyiz.

Bize düşmanca davranan Amerika’ nın , dostluğuna da desteğine de, ihtiyacımız yoktur. Amerika’ dan destek bekleyenlerin de, bu gerçeği farketmelerini diliyoruz.

GÜNÜN SÖŹÜ

İnsanlar kendi çılgın ihtiraslarının, neticelerini de kadere yüklerler.

“W.Scoott”

ENFLASYONLA MÜCADELEYE DAİR

Enflasyon rakamlarını incelediğimizde, en önemli artışın, gıda maddelerinde sebze ve meyve fiatlarında olduğunu görüyoruz.

İlk yapacağımız iş, sebze ve meyve hallerini denetlemek olmasıdır.

Kuru bakliyatla ilgili olarak, yüklü bir zam beklentisi olduğundan ithalat alternatifi devreye sokulmalıdır.

Nitekim bu konuda hükümetin bakliyattaki gümrük vergilerini sıfırlayacağını öğrendik.

İkinci işimiz, sebze ve meyve konusunda yapılan, ihracat anlaşmalarını, incelemek olmalıdır.

İhracat miktârını azaltmak için gerekli adımlar atılmalıdır.

Meyve ve sebzenin ihracatı azalınca, iç piyasadaki malların fiatlarının  düşeceğini biliyoruz . Bu düzenleme ile hem enflasyon rakamı düşecek, hemde halkımızın şikâyeti azalacaktır.

Sebze ve meyvede yüksek ihracat, iç piyasada pahalı sebze ve meyve demektir.

Bu arada, ucuz sebze ve meyve tüketmek için üreticileri yüksek gübre zammından da, kurtarmak gerekir.

Devletin gübre fabrikaları özelleşince, özel statüdeki gübre fabrikaları, piyasayı  bahane ederek yüksek gübre zammını, gündeme getirdiler.

%50 oranındaki gübre zammı, hem üreticiyi vurur hemde enflasyonla mücadeleye, zarar verir.

Bu ortamda devletin devreye girip, yakın ülkelerden gübre ithal etmesi lazımdır. Özel gübre fabrikalarının, %150 oranında ki çok yüksek zam talebi, ancak bu yolla durdurulabilir.

Zamanında ve yeterli miktarda, yapılacak gübre ithalatı, fırsatcıları engelleyecektir.

Geçmişte beyaz eşya ve otomobilin, tekel olduğu bir dönemde, rahmetli Turgut Özal fırsatçıları ithalat alternatifi ile, terbiye etmeyi başarmıştı.

Enflasyonla mücadelede, büyüme hızını yükseltmek yetmez.

Enflasyona sebep olan unsurları, engellemek gerekir. Piyasaları düzenli bir biçimde denetlemek gerekir.

GÜNÜN SÖZÜ

İnsanları olduğu gibi kabul etmeliyiz.

“PLATES”

HAYRETLER İÇİNDEYİM!

 

Bu konu hakkında, bu köşeden belki birkaç kez seslendim. Farklı açılardan yazdım, çizdim, söyledim…

 

Bu senenin başından itibaren muhtelif zamanlarda bana göre çok önemli olan konuyu kendimce kaleme almaya çalıştım.

 

Bana göre diyorum, zira benim dışımdaki pek çok kişinin umursamadığını ve hatta toplumun genelinin bu konuyu hiçe saydığını bugün daha iyi anlıyorum.

 

Malumunuz pandemide vefatlar hız kesmiyor… Üstelik sadece bizde de değil, dünyanın genelinde durum bu şekilde.

 

“Ama bizi bizim çöplüğümüz ilgilendirir” düşüncesiyle diğer ülkelerdeki mevcut durumları pas geçerek, kendi evimizin içine yöneliyorum!

 

Aşının tam koruma sağlamadığını, hele ki bu illetin sürekli mutasyona uğrayan halleriyle her seferinde koruyuculuğunu biraz daha yitirdiğini defalarca yazdım.

 

Buna rağmen, sanki aşının kaybolan gücü yetmezmiş gibi, mezuniyet sonrası havaya keplerin atıldığı gibi hemen herkes maskeleri fora etti! Mesafe kurallarını hiçe saydı. Hijyen konusuna ise değinmiyorum bile!

 

Evet, hayretler içinde kaldığım doğrudur!

 

Keza halktan beklenilen duyarlılığın çok ötesinde, bizzat bazı mülki amirler tarafından düzenlenen festivaller, şenlikler, konserler bana pes dedirtti!    Ve o topluluklar arasına giden milyonlarca insan…Akıl alır gibi değil!

 

Yapılan şölenler sonrasındaki görsel haberlere göz attığımda ise bu alanlara giden insan topluluklarının yüzlerinde maske olmadığını görmek beni her seferinde dehşete düşürdü.

 

Zaten tıkış tıkış, omuz omuza olma halinden bahsetmiyorum bile ki şölen alanı festival, konser alanı vb. olur da nasıl tıkış tıkışlık olmaz!

 

Tabii bu arada yapılan kitap fuarlarını da aklımın alması mümkün değil!

Kitap fuarlarına ya da imza etkinliklerine hiç gitmeyenler için kısaca bilgi vereyim; bu etkinlikler yazar ile okur arasında birebir temasın yapıldığı, ayak üstü de olsa hoş beş edildiği, bu da olmazsa kitapların imzalanarak bir elden diğerine geçtiği etkinliklerdir.

 

Kitaplar yazmış ve pandemi öncesi pek çok etkinliğe katılmış bir yazar olarak bunun böyle olduğunu gayet iyi biliyorum.

 

Dolayısıyla bu etkinliklerin de neden yapıldığını anlamış değilim!

 

Herkes mi canını yolda buldu ya da sağlığınızın hiç mi değeri yok?

 

Daha bitmedi…

 

Delicesine, davullu zurnalı yapılan ve pistte oynarken ter içinde kalınan düğünlerin sahipleri ve bu düğünlere giderek salonları hınca hınç dolduranlar. Bu satırlarım size!

 

Düğün derneğinizi sakince – kendi aranızda- , sade bir törenle yapsanız ölür müsünüz? Nedir bu takı telaşınız? Yahut; ” Elaleme ayıp olur!” türünden olan fikirleriniz…

 

Hele o korna çalarak yolları, dahası İstanbul gibi trafiği zaten keşmekeş olan bir metropolün yollarını kilitlemeye ve bu yollardan geçerken o bölgelerde oturanların huzurunu bozmaya ne hakkınız var?

 

Evleniyorsanız bana ne, bize ne? Siz iki kişi hayatınızda yeni bir döneme adım atıyorsunuz diye biz niye rahatsız olmak zorunda kalıyoruz?

 

Aynı durum sünnet düğünleri için de geçerli. Bundan bize ne?

 

Bütün bu olanlara pes diyorum!

 

Ve anlıyorum ki yurdum insanını ne pandemi ne de pandemi ayarında olan hiçbir şey durduramaz!

 

Kendi canını hiçe sayanlar sizin canınızı zaten düşünmez. NOKTA!

 

Esen kalın.

BURSASPOR KÖTÜ GİDİŞİ DURDURDU

Geçen seneki genç Bursaspor, tüm Türkiye’nin ilgi odağı olmuştu.

Tecrübeli rakipler, genç Bursaspor’a çok sert ve çok acımasız davranmıştı.

Bu seneki Bursaspor’un , daha profosyenel ve ikili mücadelelerde daha, sert oynadığını görüyoruz.

Yeni Bursaspor’un, Samsunspor karşısındaki mücadeleci oyununu görünce, ilk 4 maçı neden kazanamadığına, çok şaşırdık. Samsunspor maçında, kalecimiz Erhan özellikle hava toplarında, mükemmeldi.

Sonradan oyuna alınan Batuhan Kör, attığı üçüncü gol ile, Samsunspor’un umudunu bitirdi.

Kaptan Emirhan, çok gereksiz iki sarı kart gördü ve en kritik bir dönemde, Bursaspor’u eksik bıraktı.

Sık sık üçüncü bölgeye sarkan ve geri dönüşlerde zorlanan bir Emirhan  gördük.

Yerine giren genç Taha ise, görevini başarıyla  tamamladı. Bu seneki takıma da, Fatih Tekke hocamıza da sahip çıkmalıyız.

Bu sezon, dikine ve hızlı oynuyoruz.

Bursaspor Samsunspor maçı, süperlig kalitesinde bir maç oldu.

Çok mücadeci ve çok hızlı tempoda, bir maç seyrettik.

Geçen seneki genç Bursaspor, çok sempatik ve ilgi çekiciydi.

Bu sene Samsunspor maçında, çok mücadeleci, çok dayanıklı ve çok hızlı oynayan, bir Bursaspor seyrettik.

Samsunspor maçındaki oyunumuz, hem yeni Bursaspor’un hemde Fatih Tekke hocanın geleceğini belirledi.

GÜNÜN SÖZÜ

Başarıyı en kötü şekilde kullanmak, onunla övünmektir.

“De Maupassant”