ROTA!

Gram heyecan yok içimde!

Ne bir yılın bitiyor olmasından ne de yeni bir yılın geliyor olmasından.Nötrüm bu konuda.

2022 yılının elle tutulur birşeyler vermemesinden mi yoksa yaşın kemale eriyor olmasından mı bilemedim.

Yeni seneye dair tek bildiğim şu ki,yani hani yıllardır kafamıza vura vura dikte ettirilen meşhur 2023′ e dair hissettiğim şu ki; doğacak olan yeni yıla karşı en ufak bir heyecan, umut,neşe vs yok yüreğimde.

Gelsin bakalım gelecek olan yıl! Hele bi gelsin de hangi umutların peşinden koşturtacaksa koşturtsun bakalım!Koşturtsun da görelim! Yoook, bu kez öyle peşin peşin yeni yılın getireceği hayaller denizinde boş boş kulaç atmak, 3-5 çöpsüz ümide sarılmak yok! Hele bi ışık görelim, sonrasında nasılsa veririz hakkını, helalini, övgüsünü, teşekkürünü…Bu kez gelecek olan yıla peşin peşin ödeme yapmak falan yok!

Hele ki yine kaos, yine salgın, yine kavga gürültü, savaş, ziyan, huzursuzluk ve yine tatsızlık,hastalık,hayal kırıklığı getirecekse 2022 gibi hiç gelmesin derim ben.

Zira bunlara dair yeterince payımıza düşeni aldık geçmiş seneden, bir de yenilerini eklemeyelim gelecek olan günlerden.

Doğru dürüst içten gülen tek bir yüz, kahkaha dolu tek bir ortam görmedim gidecek olan seneden.Dokunduğum herkesin bin yarası vardı, her biri birbirinin içinde gizlenen onlarca derdi vardı.

Ulu orta yarım ağız gülmelerden bile çekinilen bir sene oldu 2022. Acısı bol, tatlısı az… Sessizliği çok, muhabbeti yok.

Herkesin psikolojisi bozuktu.Psikolojisi düzgün olanların da en sonunda psikolojileri bozuldu.

Hemen herkesin dilinde “2022′ den ne fayda gördük ki yenisinden görelim” mırıldanmaları başladı bile şimdiden. Bu konuda herkes haklı.Kimseyi suçlamıyorum.Kimseyi yargılamıyorum, kimseyi sorgulamıyor ve eleştirmiyorum. Çünkü başa gelen çekilir, bunu biliyorum!

Ne hayallerle sarıldığımız 2022 patlayınca ellerimizde, 2023’e temkinli yaklaşmak farz oldu zihnimizde.

Ve ilk defa yeni bir seneye karşı gardımı alarak giriyorum; tedbirli, ölçülü, dikkatli ve beklentisiz…

Birşey var ki hiçbir senenin benden alamayacağı; o da kendime olan güvenim, cesaretim,asla bozmadığım ve kimsenin de bozmasına izin vermediğim ve vermeyeceğim özbenliğim.

Yeni sene kimlere ne getirecek olursa olsun, özbenliğinize sahip çıktığınız sürece yol da sizsiniz, yolcu da sizsiniz. Dümen ellerinizde ve rotayı çizecek olan kendinizsiniz. Dümeni nereye kırarsanız hayat rotanız o olacaktır!

Esen kalın.

Dünya Kupasında … Sürprizler

2022 Dünya Kupasında, çok ilginç maçlar izledik.

Arap kökenli ülkelerin futbolunda, ilerleme olduğunu gördük.

Kupaya veda etmesine rağmen Suudi Arabistan Arjantin’i yendi Yine kupaya veda etmesine rağmen Tunus’ta Fransa’yı yendi.

Japonya, Almanya ve İspanya’yı yendi. Ölüm gurubundan lider olarak çıkmayı başardı.

Bu dünya kupasına damgasını vuran futbolcu ise, Portekiz’li Ronaldo oldu.

5 adet dünya kupasında oynamış oldu.

5 adet dünya kupasında gol atan, tek futbolcu unvanını aldı.

İstatistiklerden Ronaldo gibi, 5 adet dünya kupasına katılan, başka futbolcular olduğunu da gördük ama Ronaldo gibi hepsinde gol atan başka bir futbolcuya rastlamadık.

Maçları izledikçe, takımların güçlerini de değerlendiriyoruz.

Bana göre 2022 Dünya Kupasını İngiltere alacaktır.

Arjantin ve Brezilya’da, kupaya ağırlığını koyacak, bir futbolcu göremedik.

Arjantin Milli Takımı kaptanı Messi’nin, eski Kaptan Maradona gibi, takımını şampiyonluğa götüreceğini umuyoruz.

Dünya kupalarının panzer tankı Almanya’nın, bu dünya kupasında etkili olmadığını gördük. Brezilya’da, daha önceki kupalardaki kadar, karizmatik değildi.

Belçika Milli Takımı, tüm futbol severleri hayal kırıklığına uğrattı.

Birkaç yıl öncesine kadar, Belçika Milli takımına, geleceğin takımı unvanı verilmişti.

Otoriterler, Belçika takımına, “artık paslandı” yakıştırması yaptılar.

 

—Günün Sözü—

Minnet ağır bir yüktür. Kimse bu ağır yükü taşımak istemez.

“Diderot”

 

Savaşın Kazananları ve Kaybedenleri

Ukrayna Rusya savaşı, her yüzyılda bir yapılan güç dengelenmesini, yeniden gündeme getirdi.

Bu dönmede, yeni kazanımlar yaşayanlar oldu.

Zirvedeyken çöküşe geçenlerde vardı. Amerika, bir taşla birkaç kuş vurarak, kazananların başında yer aldı.

Amerikan Doları savaş öncesinde değer yönünden, sorgulanmaya başlanmıştı.

Avucunun içindeki NATO’ya ise, “Beyin ölümü gerçekleşti” diyordu.

Savaş çıkınca tam tersi oldu. Dolar, paçayı kurtardı.

NATO, İsveç ve Finlandiya’yı da içine alarak, daha da genişledi.

Rusya’nın işgalci damgası yemesi Amerika’nın lehine oldu.

Amerika, yaptığı ticaret anlaşmaları ile, Çin’e güç kazandıran Almanya’dan da, hıncını almış oldu. Almanya’yı Rusya’ya karşı uygulanan ambargonun içine etti.

Hem dünya kamuoyunda, Rusya’yı yıprattı hem de enerjide Rusya bağımlısı olan Almanya’nın enerjisiz kalmasını sağladı.

Amerika savaş ortamında, Çin’e sataşmayı da ihmal etmedi.

İşte bu tablo, Amerika’yı en çok kazanan ülke ilan etti.

İngiltere ise, her zaman olduğu gibi, çıkarlarını düşündü.

Avrupa Birliğinin güç kaybettiğini görerek, birlikten ayrıldı ve Amerika’nın, dümen sayana girdi. Savaştan en çok zarar gören ülke ise, yakılan ve yıkılan Ukrayna oldu.

Savaşın çıkmasını ve yayılmasını isteyen ülkeler, Ukrayna’nın genç liderini kışkırtmalarla ve yardım vaatleri ile ateşin içine ittiler.

Türkiye çok başarılı bir denge politikası uyguladı.

Her fırsatta Ukrayna’nın toprak bütünlüğünü, dile getirdik.

Ayrıca Rusya’ya uygulanan yaygın ambargonun, içinde yer almadık.

Tahıl koridorunda yer alarak, tüm dünyanın takdirini kazandık.

—Günün Sözü—

Az ye, Az söyle, Az incit.

“Mevlana”

Fırsatçılar İş Başında

 

Yılbaşına az bir zaman kaldı.

Memur ve emekliye yapılacak zamlar konuşulmaya başlandı.

Yeni yılda yeni asgari ücret tahminlerini de basından takip ediyoruz.

Fırsatçılar ve stokçular da bu haberleri dikkatle izliyorlar.

Bir bölümü daha şimdiden fiyatlarını ayarlamaya başladı.

Bu kesim ne Allah’tan ne de kanunlardan korkmaz Sürekli etiketlerindeki fiyatlarla oynarlar sattıkları malların gramajlarına dokunurlar.

Bu fırsatçı grubunu kanunlarla da dini kurallarla da durduramayız.

Bu gruplar ödedikleri cezaların fazlasını fiyatlarını yansıtırlar.

Pandemi döneminde başta temizlik malzemeleri olmak üzere büyük vurgun yaptılar.

Ukrayna Rusya savaşı gündeme gelince buğdayda yağda da gübrede bir vurgun daha yaptılar.

Hastalık ortamını da, savaş ortamını da kaçırmadılar.

Haktan ve hukuktan yoksun bu fırsatçı gruplar ibadeti bir alışkanlık sosyalleşme ve reklam aracı haline getirmiştir.

Bu fırsatçıları salgın hastalık ve savaş ortamlarında kolay kolay durduramayız.

Dinin merkezine vicdanı koymalıyız, Hutbelerde hak hukuk ve vicdanı ön plana çıkarmalıyız.

Denetimler ve uygulanan cezaların yeterli olmadığını görüyoruz işyeri kapatma cezası dahil en ağır cezaların Uygulanmasını bekliyoruz.

Bu fırsatçı grupların toplumun yapısını bozmasından korkuyoruz.

 

 

—Günün Sözü—

Hayal gücü, ruhun gözüdür.

“Joubert”

 

 

 

Ortaklarımızla Yüzleşme Zamanı Geldi

Ukrayna Rusya savaşı, dünyada ki tüm güç dengelerini bozdu.

İsveç ve Finlandiya 70 yıldan beri, tarafsızlık politikaları ile dikkat çekmişti.

NATO’nun da, Doğu Blokunun da dışında kalmışlardı ama Rusya korkusu nedeniyle, bir anda kendilerini NATO’nun içeresinde buldular.

Geçmiş de, biz de “Bu kış kominizim gelecek” sloganıyla korkutulmuştuk.

Hem kış, hem de kominizim korkusuyla, NATO üyesi olmuştuk ama NATO üyesi olduktan sonra, hiçbir dönem eşit ortak olamadık.

Hiçbir konuda, kendi kararımızı kendimiz veremedik.

NATO’nun bazen de tehditleri ile idare edilir hale gelmiştik.

Kendi başımıza bir barış harekâtı yaptık. Uluslararası ambargoya maruz kaldık.

Amerikan Başkanı’nın gönderdiği mektuplarla, ikaz edildik. Tehdit edildik.

Yönetim olarak direnç gösterdiğimizde ise askeri darbelere maruz kaldık.

Başta Amerika olmak üzere, bazı ortaklarımızın bölücü projelerine tanık olduk ama artık yol ayrımına geldik.

NATO üyeliği aşamasında olan İsveç’e, PKK konusunda gösterdiğimiz tepkiyi, Amerika, Almanya, Yunanistan ve Fransa’ya da göstermeliyiz.

Kısacası, NATO ortaklarımızla, NATO’nun içinde, çatışmaya hazır olmalıyız.

—Günün Sözü—

Başkalarını sık sık affedin ama kendinizi asla…

“Syrus”

 

 

Dünya Kuralları ve Anılar

Dünya Kupa’sı heyecanını ilk kez 1954, Dünya Kupa’sı elemelerinde yaşamıştım. İspanya ile oynadığımız eleme maçını kulaklarımızı eskitip radyolara dayayarak, dinlemiştik.

Maç Fenerbahçe’li Canavar Burhan’ın attığı gol ile beraber bitmişti. Kural gereği kura çekimi yapılmış, bir İspanyol çocuğunun çektiği kurayı, biz kazanarak 1954 Dünya Kupa’sına katılma hakkı kazanmıştık.

Almanya o dönemim en güçlü takımı olan Puskas’lı, Koçis’li ve Czibor’lu Macaristan’ı yenerek, Dünya Kupasını kazanmıştık.

Bizde eleme maçlarında, Kore’yi (7-0) yenmiştik. Yıllar sonra, Kore ile bu kez Güney Kore olarak, yeniden karşı karşıya geldik. Bu defa, Güney Kore’yi evinde eleyerek, çeyrek finallere yükseldik ve dünya üçüncüsü olmaya hak kazandık.

Bu şampiyonada, Teknik Direktörümüz Şenol Güneş’ti. Futbolcularımız, hem performansları ile hem de saç şekilleri ile dikkat çekiyorlardı.

Hasan Şaş, Brezilya’ya attığı gol ile ve ustura traşı ile kupaya renk katmıştı. İlhan Mansız, şampiyonanın en sempatik ismi olmuştu. Attığı kritik gol ve at kuyruğu saçı ile Güney Kore seyircisinin çok ilgisini, çekmişti.

Ümit Davala, Viking saçı ile hepimizi şaşırtmıştı. Çeyrek final kapısını açan golü ile hepimizi sevince boğmuştu. Artık 50 yılda bir değil, her 4 yılda bir Dünya kupası fotoğraflarında yer almak istiyoruz.

Süper Lig’de uygulanan, 4 yerli ve yabancı futbolcu kuralının, Türk futboluna da, Türk Milli Takımına da zarar verdiğini düşünüyoruz.

 

— Günün Sözü—

Namuslu kişiler, ne aydınlıktan ne de karanlıktan korkarlar.

“T. Fuller”

 

HASTALIK HASTASI OLMAK DA BİR HASTALIKTIR!
-1-

Gerçekten hasta mıyız yoksa hastalık hastası mıyız?

Hastalıklarımızı benimsediğimiz ve sevdiğimiz için mi onlarla bir türlü vedalaşamıyoruz? Yoksa hastalıklarımızın esiri olduğumuz için mi hasta konumunda olmayı seviyoruz?

Ya da belki hastalıklarımızdan nemalandığımız, yani bastırılmış, gizli kalmış içsel duygularımızı hasta imiş hissi uyandırarak sevdiklerimizden ilgi görmek duygusuyla mı hasta olduğumuzu söylüyoruz?

Nicedir bunun araştırması içindeydim.Kesin bir sonuca ulaşmak için ve hiçbir detayı gözden kaçırmamak adına, her şekilde ve yılların birikimi sonunda konuyla ilgili ulaştığım sonuçları sevgili okurlarımla da paylaşmayı boynuma borç biliyorum.

Gerçek şu ki, hasta olduğunu zanneden, savunan ve işin en acısı da buna kendini inandıran insanların çoğunluğunun gerçek bir hastalıkları yok!

Yaşını almış, hatta toplum arasında yaşlı diye tabir ettiğimiz 60 yaş ve sonrasının yaşa ve yıpranmışlıklarına bağlı olan fiziksel durumlarındaki rahatsızlıkları hariç pek çoğu hasta değil!

Aslında bu konu uzun uzadıya ve hatta yaş gruplarına göre, kişiliklere ve onların yaşam tarzlarına, dahası doğduğu bölge ve bölge koşullarına göre ayrı ayrı ele alınması gereken derin bir konu. Zira ülkemiz insanı hastalık hastası olma konusunda pek çok ülkeye göre lider konumunda!

Bu durum suni ya da inandığı hastalıklardan beslenen ülke insanımız için içler acısı! Çok üzücü.

Pek çok insan hastalığı ürettiğinin ve bir süre sonra hastalıklarını sevdiklerinin farkında bile değiller! Onlara sahip çıktıklarının, onlara sımsıkıya sarıldıklarının, günlük hayatlarının içinde konu hasta ve hastalıklar olduğunda kendilerini nasıl ajite ettiklerinin farkında değiller.

3-5 kadının bir araya gelmesiyle, sanki konuşacak başka bir konu yokmuş gibi hastalıklarını anlatmalarının yarışı içine girdiklerini görmek onlar adına son derece üzücü.

Cinsiyet ayırmamın sebebi, bu konuyu hayatlarının odak noktası ve gündelik sohbet konusu yapanların %95′ inin hemcinslerimden oluşması.

Seviyoruz efendim! Biz kadınlar gerçekte var olan hastalıklarımızı da seviyoruz, kendimizi sürekli dinleyerek hastalıklar türetmeyi de seviyoruz.

Reel fiziksel hastalığı olan kişilere sözüm yok ama ahhh o hastalık hastaları yok mu? İşte böylelerine ne deseniz ne yapsanız nafiledir! Çünkü onlar henüz sözde hastalıklarından ayrılmaya hazır değildirler!
Çünkü onlar, ya yaşadıkları hayat içinde mutsuzdurlar ya geçmişe yönelik ciddi travmaları vardır ya yalnız bir hayat sürüyorlardır ya kimi çoluğundan çocuğundan yeterli ilgi ve sevgiyi görmüyordur ya da hiçbir meşgaleleri olmayıp zamanlarını ve günlerini bomboş geçirenler grubundan olanlardır. Bu ve buna benzer durumlarda sığındıkları tek şey ise sözde olan vücut ağrıları, kendilerinde var olduğunu zannettikleri çeşitli hastalıklar veyahut gerçekten bir hastalıkları varsa bile onları besleyip büyüterek kendilerine yaşam arkadaşı olarak seçmeleridir esas sorun.

Ülkemizde özellikle belli bir yaş grubuna ulaşmış konuyla ilgili kadınlarımızın her hafta hatta bazen haftada iki üç kez hastane kapılarını aşındırdıklarını bilirim. O testi, bu tahlili yaptırmak, şu sonucu almak derdi ile veya oram buram ağrıyor, vücudumun şurasında şöyle bir şey çıktı sanki! derdi ile, çok halsizim kesin bir hastalığım var derdi ile, hastanelerin o servisi senin, bu servisi benim diyerek sanki hastane içinde servisler arası turistik seyahate çıkanları bilirim.

Sonrasında ise eve varışlarında,aldıkları tahlil sonuçlarını ve övündükleri! sayfa sayfa reçeteleri ellerine alıp komşu komşu gezdiklerini de bilirim. O da olmadı, telefona sarılıp Ayşe’ ye, Zehra’ ya…Nuriye’ ye Düriye’ ye kimi zaman kendilerini acındıra acındıra anlattıklarını sonra da derin bir ohhh çekerek “buna da şükür bu da geçer elbet”, “Madem Rabbim verdi, buna da katlanırım!” gibilerinden yaptıkları sözüm ona hastalıkları için bir de merhamet ve şefkat dolu sözler aradıklarını veya “Vahh vah yazık sana” cümlesini duymak istediklerini de bilirim.

Ah hele bir de doktor kapısını aşındırdıkları o gün yanılıp da doktor; “Birşeyin yok teyze hanımcım” desin. Ve bunu diyen doktora teyze hanım ya da bilmem kim ablanın ısrarla “Nasıl hiçbirşeyciğim yok?Bana vereceğiniz bir ilaç da mı yok?” söylemlerinin arşa çıkması bu gibi kişilerin hastalıklarının esiri olduklarının göstergesidir.

Onlar için yapılacak çok fazla birşey yoktur; onları içinde bulundukları mental yapıya getiren geçmiş ya da şimdiki yaşamları ile ilgili psikolojik çalışmalardan başka! (Travmaları, kaygı, korku, endişe, takıntı ve saplantıları, mutsuzlukları ve streslerine sebep olan yaşanmış üzüntüleri, çaresizlikleri… vs.)

Haftada bir iki gün gidilen veya on gün hadi bilemedim onbeş günde bir gidilip yaptırılan tahliller, kan sayımları, hormonlar, tetkikler, ıvırlar zıvırlar…Ve her gidişte bir türlü birbirini milim olarak da olsa tutmayan test sonucu rakamları ve nihayetinde bunların akabinde o ablamıza ya da teyzemize konuşulacak bir sürü konunun çıkması! Ve aynı kısır döngü!

Ah be hanım ablalar, ah be güzel teyzeler buyurun benden size minik bir çalışma; üstelik denemesi bedava ve kuruya kuruya hastaneye gideceğiniz yolu tepmenize gerek bırakmayacak bir test.
Evde, oturduğunuz yerde, kendi kendinize yapabileceğiniz basit ve kolay bir uygulama; 6 saat boyunca kalp ritminizi ve tansiyonunuzu, her saat başı evdeki cihazınız ile ölçün. Sonuçları not edin. Bakın bakalım 6 sonucun altısı da birbiri ile tıpatıp örtüşüyor mu?

Örtüşmüyor değil mi?

Çünkü o altı saat içinde ama hareket yoğunluğunuzun farklılığından ama yediklerinizin türü, içeriği veya ölçüsünden ama belki de o altı saatin herhangi bir diliminde aldığınız, gördüğünüz, yaşadığınız bir mutluluk ya da üzüntü haberi ile duyduğunuz heyecanının yansımasından dolayı altısı da birbirini tutmayacaktır.

Yani diyeceğim o ki, kendi ürettiğiniz veya zannettiğiniz sözüm ona hastalıklarınız yüzünden zaten yeterince yoğun olan hastaneleri bir de siz meşgul etmeyin!

İnsanoğlu müthiş yaradılışlı bir mekanizmadır. Bazı minik halleriniz oluyorsa da onarması için Allah’ın bizlere bahşettiği olağanüstü güçlü olan beden makinalarınıza bir parça da olsa güvenmeyi öğrenin. Aaa, elbette ki bunu yapmak istiyorsanız!

Bir diğer konu ise, yaşını epeyce almış olan bazı hanım abla ya da teyzelerimizin ısrarla ve inatla yaşlandıklarını red ederek, metabolizma gereği olan gerçek hastalıklarının %100 geçmesi beklentisi içinde olmaları! Bu modeller için de yapabileceğiniz hiçbir şey yoktur. Siz istediğiniz kadar söyleyin; “Muhterem teyzeciğim, değerli hanım ablacığım senin yaşın kemale ermiş, bundan böyle yapabileceğin en doğru şey mümkün olduğunca sağlıklı ve kaliteli yaşamaya özen göstermendir” deyin, yine de nafile! Bir de üstüne böyle dediğiniz için siz suçlu olursunuz! O veya onlar ise kendilerinin kandırıldıklarını düşünürler de esas suçlunun sizi bir türlü duymak ve anlamak istemeyen kulaklarının ve beyinlerinin olduğunu düşünmezler!

Oysa gerçek tam olarak budur. Bir gerçek size söylendiği halde siz hâlâ buna inanmak istemiyor veya duymazdan geliyorsanız bu sizin probleminizdir, bunu size defalarca açıklamaktan helak olmuş kişinin problemi değildir.

Haaa, bir de hastalık hastası kişilerden örnek üzerine gidenler var! Onlarda da gerçek olan şudur ki; aslen onların da fiziksel değil psikolojik olarak tedaviye ihtiyaçları vardır!

Bu satırları okuyan sevgili okurlarım için durumu kısaca özetleyeyim;

“-Şu artist de tak diye anında gittiydi! Hah işte benimki de tam onun hastalığından!” (Öldü anlamında)

“-Teyzemin kızında da vardı bu meret, ister misin şimdi bende de olsun!”

“-Bizim komşu da geçen sene bundan sebep ruhunu teslim ettiydi, bende de var aynısı”

“-Anamgilin sülale boylu boyunca bu hastalıktan muzdarip, bende de olmayacak değil ya!”

Gibi gibi gibi…

Teyzeler, ablalar… Örneklemeyin! Başkalarının hastalıklarını rol modeliniz olarak almayın!

Hasılı; yaşamın içinde elbette hasta da olacağız, hastalıklarımız da olacak. Ama bunu sevmeyin, istemeyin! Yani hasta olmayı, hastalanmayı, bundan kendinize pay çıkarmayı,duygu sömürüsü yapmayı, ilgi ve sevgi eksiğinizi bunlarla kapatmaya çalışmayı, çaresizlik ve kimsesizliklerinizi bunlarla telafi etmeyi, yokluklarınızı, yoksunluklarınızı bütün bunlarla örtbas etmeyi sevmeyin, istemeyin!

Kendinize karşı dürüst olun! Esas sorununuzu veya sorunlarınızı bulun. Şayet bunu kendi iradenizle yapmakta başarılı olamıyorsanız profesyonel yardım alın.Bu yardımı almak ne ayıptır ne de günah! Hatta kendinize verebileceğiniz en güzel hediyedir, mental durumunuzu kabul ederek, kendinizi bu yönde iyileştirme isteğiniz ve çabalarınız.

Ve 2 yıl boyunca yaptığım bir araştırmanın sonucunu daha paylaşmadan bugünkü satırlarıma son vermem mümkün değil; bu tespiti yapabilmek adına 2 yıl süresince belli aralıklarla gittiğim hastane koridorlarında gözlemdiğim şudur ki; ülkemin can bacılarının, vatandaş kardeşlerimin, ülkemin güzel ablalarının ve teyzelerinin bazılarının hayatlarına renk getirdiği düşüncesi ile hastanelere gittiklerini ve orada saatlerce sıra beklemeyi bile göze aldıklarını biliyor muydunuz? Veyahut kocası ile kavga ettikten sonra hastayım bahanesiyle hastaneye gelerek vakit geçirdiklerini ya da henüz 20-25 yaşlarında 4-5 çocuk sahibi olmuş genç kadınlarımızın aynı evde yaşadıkları kaynana dırdırından kaçmak ve biraz kafalarını dinlemek için hastaneye gittiklerini biliyor muydunuz?
Hayatında hiçbir aksiyonun olmadığı gerekçesiyle örgüsünü alıp hastane koridorunda saatlerce sözüm ona sırasını bekleyen ama yanına gelip giden herkesle de sohbet etme gayretinde olan puskun hayat sahipleri insanların olduğunu biliyor musunuz?

Bunları okumak şaka gibi mi geldi size?

Gelmesin efendim! İnanın fazlası var, eksiği yok tespitlerimin!

Hepsi de birebir yaşanmışlıklarımın neticesinde, yurdum insanlarının bizzat kendilerinden duyduklarımdır.

Dahası var!
Onlar da önümüzdeki haftaya oynatacağım kalemimden dökülenler olsun.

Velhasıl; gerçekten hasta olup şifa arayan herkese tez zamanda şifalar diler, hastalıklarından hasta olanlara da psikolojik yardım almalarını yahut kendileriyle yüzleşmelerini tavsiye ederim.

Esen kalın.

Önce Sağlık ve İstiklal Caddesinde Patlama

Ekim ayında, sağlık sorunlarımız nedeniyle, Gündem gazetemizden ve okurlarımızdan, bir süre ayrı kaldık.

Ekim ayının son haftası, sağlık durumumuz bakımından, yaşamımızın en kritik haftalarından biri oldu.

Önce fıtık ameliyatı olduk.

İki gün sonra mecburiyetten prostat ameliyatı da olunca, bünyemiz sarsıldı.

80’li yaşlarda, ard arda yapılan bu ameliyatlar sonrasında, zor geceler geçirdik ama bu olayları yaşarken, ülkemizde olan bitene de duyarsız olamadık.

İstiklal caddesinde ki patlamadan sonra hayırsız ortağımız

Amerika’nın artık zarar veren ortak haline geldiğini görüyoruz.

Biz NATO’da ortak mıyız, yoksa NATO’nun hedefi miyiz, artık bunu anlatmakta zorluk çekiyoruz.

Aslında, Kuzey Suriye ve İstiklal caddesindeki olaylardan sonra, NATO’nun ve Amerika’nın hedefi haline geldiğimizi net olarak görüyoruz.

Amerika’nın taziye mesajını reddeden Süleyman Soylu’nun tavrından da bunu anlıyoruz.

Yakın gelecekte yeni ortaklıklar arayışına girmek zorunda kalacağız.

Artık dünyanın Amerika ve Avrupa Birliğinden ibaret olmadığını biliyoruz.

Şangay dokuzlusunda, Asya ve Avrupa’nın bir kısmını içine alan, dev bir ortaklık olduğunu görüyoruz.

Çin, Rusya, Hindistan, İran ve bazı Türk Devletlerinin de, bu ortaklık içinde yer aldığını görüyoruz.

Bu ortaklık içinde, ırkçılık ve dini ayrımcılık olmadığını da, biliyoruz.

Yeni teknolojik gücümüzle, bu ortaklık içinde, “Asya Kaplanı” olabiliriz.

Artık Amerika’nın düşmanlığından ve Avrupa’nın dışlamasından, bıktık usandık.

 

 

—Günün Sözü—

Akıllı düşman, akılsız dosttan hayırlıdır.

“Hz. Ali”

TÜRK BİRLİĞİNE IŞIK GAZİ MUSTAFA KEMAL FİKİRLERİ GEREK ve ŞİİRİM

 

Türkler dünya tarihi içerisinde köklü geçmişi olan bir millettir. Türk adı, belirli bir topluluğun kavmi ismi olmasından öte siyasi mensubiyet ifadesi olarak kullanılmıştır. İlk defa Göktürklerde devlet adı olarak kullanıldıktan sonra, Türk soyundan gelenlerin milli adı haline gelmiş ve kaynaklarda bu şekliyle kullanılmaya başlanmıştır. Bugün Dünya üzerinde Türkler oldukça geniş bir coğrafya ya yayılmış halde. Türk Dünyası olarak tanımladığımız coğrafyada Türklerin oranı küçümsenemeyecek kadar önemli. Dünya Türk nüfusu 350 milyon dan fazla ve genel hatları ile sınırları çizilen coğrafya dünya tarihinde kültürel, siyasi ve ekonomik anlamda her zaman büyük öneme sahip olmuştur.

*

Tarihi ipek yolunun geniş bir bölümü bu coğrafya içerisine uzanmıştır. Bu coğrafya dünya siyasetine ve yönetimine şekil vermiş pek çok devletin kuruluşuna ve yıkılışına şahitlik etmiştir. Çin işgali altında olan Türkistan, İran toprakları içerisinde yer alan Azerbaycan ile birlikte Batı Trakya, Asya, Afrika’dan, Moğolistan sınırına kadar kesintisiz bir Türk nüfus sahası oluşmaktadır. Türk dünyası coğrafyasının neredeyse her yerinde Türkler açısından var olma ve ayakta kalma mücadelesi yaşanmaktadır. Böylesine devasa bir coğrafyanın özellikle tarihini, ne yazık ki gelecek nesillere tam anlamı ile aktarılmamaktadır. Milli eğitimde ilkokuldan üniversite ders kitaplarına konulması ve bir toplumun kendi çocuklarını gelecekte birer olgun birey olarak yaşamaya hazırlamak için, aktarmak istemek ve resmen kabul görmüş olan bilgileri içerirler. Tarih ve coğrafya ders kitapları aracılığıyla toplumlar köklerini, belirli bir yerde niçin ve nasıl yaşadığını, bu yerin nasıl tanımlanıp nitelendirilebileceğini, başka bir deyişle kim olduklarını açıklamaya çalışırlar ve gelişmeler sağlanır.

*

Türk Dünyası Tarihi ve Coğrafyasına ilişkin bilgiler bize bu dönemdeki Türk dünyasına ilişkin bilgi ve bakış açısını da yansıtabilecek yeterli donanımda değildir. Türk Dünyası Coğrafyasına nasıl yer verildiğinin ortaya konması gereklidir. “Türk Dünyası Coğrafyası”  “Türk Dünyası Tarihi ”adının hiç kullanılmadığı ve Türk Dünyasının tamamına ilişkin bilgilerin yer almadığı araştırmacılar tarafından tespiti görülmekte, bu eksiklerin acilen giderilmesidir. Türk Dünyasının önde gelen aydınları, gelecek nesillere aktarabilecekleri ”Müfredat Programı” veya ”Ders Kitapları” konusunda neredeyse hiç bir çalışma yapmamış. Daha doğrusu, Türk Dünyası Birliğini gelecek nesillere aktaracak köprü, tamamen ortadan kaldırılmıştır.  Dağa taşa Bozkurt işareti yapıp, Turan, Türk Birliği demeyle olmuyor.

*

Türk Birliği çalışmaları, birlik komisyonu oluşum kararıyla öncelik, maddeler önemlidir. Vize şartlarını ortadan kaldırılması,  mal ve hizmet, sermayede serbest dolaşımı, Ortak taşımacılık, eğitim, tarım, kültür ve Ortak enerji, uzay, Ekonomik, para birliği, vergi sistemi, Ortak bir dış politika, güvenlik, Ortak bir savunma sanayi ve ordu, Türk Birliği, merkez Bankası kurulması, bu maddelerin karara bağlanması ve 7 bağımsız Türk Devleti tarafından yürürlüğe girmesi önünde hiçbir engel yoktur. Türk Birliği’nin gerçekleşmesi için ilk adımıyla, bazı coğrafyalarda özek, yönetimlerle yönetilen, Türk topluluklarında gelişmeleri konusunda birliğe dahili için önemle olmalı ve tüm bu gelişmelerden öncelikli önemlisi ,Türk ülkeler birliğine sevdalı bilge zihniyetlerin oluşumuyla yeni dünya düzeni içinde söz sahibi ola bilmektir. Yedi, Türk devletler arasında, Avrupa Birliği gibi olan ve Türk milletine özgü bir birlik kurulması için hazırlanmasıdır.

*

Türk dünyası kuruluşuna örnek “GAZI MUSTAFA KEMAL ATATÜRKÜN” İdealleri gibi düşüncelerindeki zamanın şartlarında verdiği bağımsızlık mücadelesi, gelecekte dünya Türklüğün ışığını hissederek, Türküye Cumhuriyetinin kuruluşunda, Türkün ana vatanın öncü, Türk birliğine yaptıklarıyla hazır duruma getirme amacıdır. Yaptıklarına bakalım. Başta eğitime önem vermesi, Tarih 1926 da kurulan Kayseri Uçak Fabrikası açılması, fabrikanın elektriği yok,  Fabrika, Jeneratörle çalıştırılmış. Tren yolu yapılmış, Baraj yapılması, elektrik sağlanması, havaalanı Fabrikanın inşası sırasında eşek, katır, deve bile halktan kiralanarak malzeme taşıması sağlanmış. Gıda ve giyeceğin tamamı iç piyasasından karşılanması kısıtlıda olsa ilaç ve aşı üretimini gerçekleşmesidir.  Böylece marangoz, manav, hububatçı, terzi, ayakkabıcı, demirci, bakırcı ve bir çok benzeri mesleklerin gelişmesiyle, üretim yapma imkanı doğmuştur. Anneler, Babalar devletine bağlılığı, güvenleri, sevinçleri övünerek söylemleri evlatlarımız devletimizin fabrikalarında çalışır, diyerek övünmeleri, acılan bu fabrikalar, fabrikadan,  öte bir eğitim kurumuna dönüşmüş, sektörler bazında, metal sanayisinin temelini oluşturması ve bazı ülkelere satışlar gerçekleştiren ekibiyle, milletiyle ve Gazi Mustafa Kemal Atatürk kim sorusunun binlerce cevabı araştırmada kayıtlı belgeleriyle yaptıklarıdır.

*

Bu uçak fabrikasını kapatanlar belli, Eğer bu fabrikalar kapanmayıp geliştirilseydi, uçak fabrikasının bugünün dünyasında, Boing, bir Airbus elbette olurdu. ABD ve vahşi emperyalistler, 1945 Dünya savaşıyla ABD bize dünyadaki üstünlüğünü kabul ettirmiş ve İnönü’yü ABD ye yaklaşmasını başarmış ve Menderesi kendine tam bağlamış, olanlar o zamandan bu günlere silsileyle devam ederek satışlar yapılıyor. Bu gidişatla ülkenin, deniz ve adalarında, göz dikenler. Kara topraklarımızın bazı bölgelerde birçoğunu elimizden alma planlarını başlatmaları, acı değil mi? Birde koca ,koca nutuklar atılır. Atam Yolundayız, İzinden ilerliyoruz derler. Eğer bugünlerde Türk ülkeler birliği konusunda, Gazi Mustafa Kemal Atatürk yol gösterici fikirlerini anlaya bilmeleri umarım, dünya Türk birliğine ışığı olacaktır.  “Dünya Türk birliğiyle giden yolda, Turan birliğinin zaferi olacaktır. Ne mutlu Türküm diyene, İçte birlik, sağlık, esenlikler dilerim,

 

MİLLETİMİZ AŞKINA

Sönmesin şafakları dalgalansın al bayrak,

Bu topraklarda dumanı tütecek ocaklarında.

Gök kubbede yıldızları, Türk’e parlayacak,

Vatan, bayrak, milletimiz, Birlik aşkına.

*

Kurbanlar sıralandı nazlı hilal uğruna,

Kahramanlar şahadet şerbeti içti ufukta,

Dökülen kanlarımız feda olsun yoluna,

Kanımız fedadır, Türk’e istiklal aşkına.

*

Tarih boyunca ülkü uğruna koşarız,

Vurulan zincirleri kıra, kıra aşarız,

Engelli bentleri yıkarak dalar geçeriz,

Yüksek dağlarından geçtik turan aşkına.

*

Etrafımız sarılsa çelikten aşılmaz duvar,

İnançla yolumuzu aydınlatan ışığımız var,

Korkusuzca uğruna şahadet şerbetini içer,

Medeniyet denilen vahşeti yıkma aşkına.

*

Bu vatan toprağında, Türkü horlayana,

Siper ettik bedenleri haçlını uşaklarına,

Üstümüze doğan güneş haktan olursa,

Uzaklar yakınlaşır yarınlar umudu aşkına.

*

Bastığın toprak şehit kanlarıyla sulandı,

Binlerce kefensiz yatana destanlar yazıldı,

Şehitler diyarını incitme toprak şahidi,

Dünya’ya değişmeyiz biz vatan aşkına.

*

Bayrak vatan uğruna olduksa feda,

Bakın şehitler toprağın her alanında,

Can varlığını akıttığımız tümü kanda,

Ruhumuza nakış oldu turan aşkına.

*

İlahi kudretin bedenimizde şuurlu emeli,

Değmesin muhabbet sofrasına namert eli,

Bayrak inmez, ezanların susmasın sedası,

Yurdumun üstünde ebedi kalsın aşkına.

*

Der Mehmet boşandı gözümde yaşım,

Bedenim titrer anlık kendimden geçtim,

Dalgalansın şanlı vatan üstünde bayrağım,

Hakikattir ebedi yolunda milletimiz aşkına.

Y.T: 19.05.2020.

DÜNYADAN UZAK…

Temelli içimize kapandık!

Kendi halimizdeyiz.Kendi kendimize…Etrafımızda insan varsa da onlar da bize yakın olan aile üyeleri.Bunun dışında hayat çemberimize kimsecikleri almak istemiyoruz.Belki sakındığımız için, belki yoğun geçen yaşamlarımızın içinde bir parça sessiz sedasız kalıp kendimizi dinlemek için ve belki de insanoğlunun değişebilen ruh halleri ve karakterleri sebebiyle tanıdıklarımızdan bile zarar görmemek için. Hiç olmadı, nazar değmemesi için! Malum, minik mutluluklarımızın ve sahip olduğumuz değerlerin bile göze geldiği zamanlardayız.Kısacası sebep ister şu ister bu olsun bir şekilde insanlardan uzaklaşarak yaşamayı seviyoruz git gide…

Bu durum hasıl olmaya başladığında sadece benim böyle hissettiğimi ve düşündüğümü zannetmiştim.Oysa durum pek çok insan için aynı imiş meğer!

Herkes kendi kendine olup bitmeyi, usulca kendi halinde, kendi insanıyla takılmayı sever olmuş.Hatta bu sebeple olduğunu düşünüyorum, haftasonları hava serin veya soğuk olsa bile mesire yerlerinin, bir avuç yeşilliğin veya denizin yaladığı bakir kıyıların da ayak izleriyle dolmasının.

Belli ki huzur arıyor insanlar, kaçmak istiyor kalabalıklardan, gürültülerden, uğultulardan.

Sanırım hepimiz yorgunuz.Yorulduk!

Hayat gailesi, kavgalar, gürültüler, ekonomik darboğazın yarattığı buhranlar…

Özümüze dönme isteğimizin bu ve bu gibi konular olduğu bir gerçek.

Uzakta kalmak istiyoruz, uzakta olmak.Ondan bundan şundan…Herkesten uzak…Kavgasız, tantanasız…

İki günlük haftasonu tatillerinde insanımızın koylara, kıyılara, sadece kuş seslerinin duyulduğu ormanlara kaçmalarını buna bağlıyorum.

İyi mi yapıyoruz? Hem de sonuna kadar…Herkesten uzak, dünyadan uzak; özgürce, tertemiz.

Özellikle imkanı olup da büyük şehirlerde yaşayan herkesin en azından ruh sağlıkları açısından kendilerini gözlerden, gürültüden uzak doğanın kucağına atmalarını tavsiye ederim.

Esen kalın.