Sığınmacı  Göçleri  Bombalardan  Tehlikeli

14  Mayıs  ve  28 Mayıs seçim sürecinde, Avrupa  Birliği ve Amerika  ile soğuk bir dönem yaşayan Cumhurbaşkanı  Erdoğan, Nato toplantılarında havayı  yumuşattı.

Biz  İsveç’in  Nato üyeliğine evet diyelim. Siz de, Avrupa Birliği üyeliğimizin önünü açın diyerek  diyalog  başlattı.

Aslında  küresel  güçler  Amerika ve  Avrupa  Birliği ile Bölgesel güç Türkiye arasında, pek çok ortak çıkar vardır.

Ayrıca hiç bir ülke,bir  diğer ülke ile, her konuda  uzlaşmak  zorunda  değildir.Önemli olan,uzlaşılan konulardaki  karşılıklı çıkarlardır.

Mesela, Küresel güç Amerika, Ortadoğu Kafkasya, Doğu Akdeniz, Ege Denizi, Karadeniz ve Suriye deki büyük projelerini,Türkiye ile birlikte uygulamak ister.

Türkiye’nin başka ortaklıklar içerisinde görünmesinden hoşlanmaz.

Amerika’nın hedefinde Türkiye hatta  Rusya’dan önce, Avrupa  Birliği vardır.

Nato’nun beyin ölümü gerçekleşti, kendi ordumuzu kuralım diyen, Almanya  ve Fransa  vardır.

Yaptığı ticari antlaşmalarda, çin devletini  güçlendiren,Almanya vardır.

Amerika; Ukrayna savaşında Rusya’yı  kışkırtmıştır.

Rusya’nın tüm dünyada işgalci olarak tanınmasını sağlamış,yaygın ambargo uygulanmasını  koordine etmiştir.

Ama  Rusya’nın enerji  patronu olmasında,önünü açmıştır.

Bu arada, savaşı uzatarak ve yaygınlaştırmaya çalışarak, enerji fakiri Almanya’yı  göç tehtidi altında bırakmayı amaçlamıştır.

Küresel dünyada,kimin kiminle dost veya düşman olduğunu büyük fotoğrafa bakmazsak anlayamayız.

Bu bakımdan Cumhurbaşkanı  Erdoğan’ın dış politika da ve ekonomik alanda bir anda eksen değiştirmesini  doğru buluyoruz.

Günün Sözü;

Başa kakılan bir iyilik,

Daima hakaret yerini  tutar.

‘Racime’

(CHP) Neden Değişim Yapmaz

Son 70 yıllık siyasi çizelgesine baktığımızda,  Atatürk’ün kurduğu (CHP)’de, köklü bir değişim projesine rastlamadık.

Dönem dönem (CHP) yönetiminde, konjonktörel değişmeler olmuştur.

Ama partinin yapısı vbe hedefi ile ilgili, radikal bir projeye rastlanmamıştır.

Bir dönem hassas laiklik vitrine çıkarılmış, ama Anadolu seçmeni, partiden soğutulmuştur.

Bir dönem asker bürokrasi ile yakınlaşılmış ama Anadolu seçmeni ürkütülmüştür.

CHP bir dönem, asker ve yargı bürokrasisi ile gereğinden fazla yakınlaşmıştır.

(CHP)’li Nihat Erim, 1971 darbesi sonrası kurulan, ara rejim hükümetine, Başbakan olarak atanmıştır.

“Gerektiğinde, demokrasinin üstüne ipek şal örteriz” diyen Nihat Erim, hepimizi şaşırtmıştır.

Adı halk partisi olan (CHP), Anadolu mseçmenini, bir türlü yanına alamamıştır.

Yıllardır içindeki farklı hizipler yüzünden yorulmuştur.

Şimdi de parti içinde oluşan, değişimciler ile gelenekçilerin mücadelesini seyrediyoruz.

Değişimciler içerisinde, İmamoğlu, Engin Altay, Bülent Tezcan ve Tanju Özcan isimlerini duyuyoruz.

Gelenekçiler içerisinde ise, Kılıçdaroğlu, Oğuz Kaan Salıcı, Canan Kaftancıoğlu, Gürsel Tekin, Murat Karayalçın ve Belediye Başkanı Yılmaz Büyükerşen isimlerini okuyoruz.

Bize göre, her iki listede yer alan isimlerin neredeyse tamamı, yıllardır gelenekçi çizgide takılıp kalmıştır.

Bu isimlerden, radikal bir değişim beklemek, imkansızdır.

CHP yönetimi, Anadolu seçmenine ve kırsal kesime yönelmelidir.

Bağımsızlık ve ülke güvenliği politiklarını ve söylemlerini, yeniden gözden geçirmelidir.

Günün Sözü:

Kendinizi yönetirken kafanızı.

Başkalarını yönetirken kalbinizi kullanın.

“Busy”