ÇOCUK AİLENİN AYNASIDIR

Uzm. Kl. Psk. Büşra Kırca | Klinik Psikolog

Geçtiğimiz haftalarda bir aileyi ziyarete gittiğimde, psikoterapi odasında sıkça gözlemlediğim bir durumu bu kez ev ortamında yaşadım.

Ailenin küçük, enerjik bir köpeği vardı. Evin içine neşe katıyor, herkesin yüzünü güldürüyordu. O an fark etmemiştim ama o küçük dost, birazdan evdeki duygusal değişimin sessiz tanığı olacaktı.

Sohbet ilerledikçe herkesin beden duruşu değişmeye başladı; ses tonları inceldi, nefesler sıklaştı. Henüz kimse bir şey söylemedi ama havadaki gerilim arttı.

Bu değişimi benimle birlikte fark eden köpek yerinde huzursuzlanmaya başladı. Sahibinin yanına gidip elini, sonra yanağını yaladı.

Sanki “her şey yoluna girecek” der gibiydi. Henüz kelimeler dökülmemişti ama o, duygusal atmosferi çoktan “okumuştu.”

“Konuşmuyoruz Ki, Nereden Anlasın?” Yanılgısı

Köpeğin o duyarlılığı, bana çocukları hatırlattı. Ebeveynler sıkça “Biz konuşmuyoruz ki, çocuk nereden anlasın?” der.

Oysa çocuklar tıpkı o küçük dost gibi sadece kelimeleri değil, sesin titreşimini, bakışın kaçışını, sessizliğin ağırlığını da okurlar.

Bir evde ses tonları değiştiğinde, yüz ifadeleri sertleştiğinde ya da sessizlik uzadığında çocuk bunu hemen hisseder.

Ama ifade edemez. Bunun yerine bedenle konuşur:

Bir çocuk içine kapanır, diğeri öfkelenir, bir diğeri geceleri uyuyamaz.

Çünkü çocuk, evdeki duygusal iklimin en hassas barometresidir.

Duygusal Dayanıklılığın En Güçlü Hali: Ebeveynin Denge Kapasitesi

Bir çocuğu koruyan şey, ebeveynin hiçbir şey olmamış gibi davranması değil; duygularını fark edip düzenleyebilmesidir.

Çünkü çocuk, ebeveynin duygusal dengesinde kendini güvende hisseder.

• Her şeyi saklamak çocuğu korumaz; anlamlandıramadığı boşlukta kaybolur.
• Aşırı bilgi vermek de korumaz; duygusal yük onun kapasitesini aşar.
• En güçlü koruma, ebeveynin kendi duygusunu taşıyabilmesidir.

Bir evin huzuru, sessizliğinde değil, duyguların güvenli şekilde taşınabildiği bir atmosferde yeşerir.

Bir Çocuğun Kalp Ritmini Duyabilmek

Bir evde, konuşulmasa da herkesin kalp ritmini etkileyen görünmez bağlar vardır.

Birinin üzüntüsü diğerinin huzursuzluğuna, birinin bastırdığı öfke diğerinin kaygısına dönüşür.

Bazen bir çocuk, bazen bir ebeveyn, bazen de evin sessiz bir üyesi duygusal nabzı tutar.

Evin en sessiz üyesi bile bu değişimi fark ediyorsa, bir çocuk bunu nasıl fark etmesin?

📍 Klinik Psikolog Büşra Kırca
Çocuk, Ergen ve Aile Danışmanı | Bursa
🌐 http://www.psikolojimerkezibursa.com | 📞 0531 662 3087