Kendi İçimize Dönmeliyiz

Yıllardan beri toplumsal bir çatışma içindeyiz.

Kendi kendimizle didişmek sanki ulusal bir hedefimiz haline geldi.

Her dönem bir danışman icat ettik.

Bir türlü huzuru bulamadık.

Başka ülkelerin sorunlarını kendi sorunumuz haline dönüştürdük.

Yabancı sorunlara yoğunlaşmaktan, kendi sorunlarımıza eğilemedik.

Savaş tehlikesi kapılarımıza kadar geldi.

Suriye’de yaşanan iç savaş bizim için Ukrayna ve Gazze savaşlarından çok daha risklidir.

Ama içimizde hala toplumsal birliği sağlayamadık.

İktidar ve muhalefeti uzlaştıramadık.

Irkçı ve bölücü tehlikeler sınırlarımızı kadar ulaştı.

Hala, kutuplaşma huyumuzdan vazgeçmedik.

Yanı başımızdaki ırkçı ve mezhepçi tehlikenin farkında olmalıyız.

Artık birbirimizle uğraşmayı bırakmalıyız.

Önceliğimizi sınır güvenliğine vermeliyiz.

Dış politikadaki gelişmeler satranç oyununa döndü.

70 yıllık ortağımız, bir anda en büyük düşmanımız haline döndü.

En büyük düşmanımızla en yakın dost olmak zorunda kaldık.

Bu dönemin siyasetçilerine çok büyük işler düşüyor.

Seçim ve seçmen kaygısı düşünmeden en riskli konularda bile birlik içinde çalışmak gerekiyor.

 

Günün Sözü:

Tanrı dolu ellere değil.

Temiz ellere bakar.

“Syrus”